در روزهای اخیر خبر دو برابر شدن مجوز تعداد تخت‌های بیمارستان شفا و اضافه شدن یازده بخش فوق تخصصی در برخی کانال‌های فضای مجازی منتشر شد. خبری که خیلی زود در هیاهوی اخبار انتخاباتی گم شد و آنگونه که شایسته بود مورد توجه قرار نگرفت.
بیمارستان شفا در خرم‌آباد با صدور مجوز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ۳۰۰ تخت‌خوابی شد و یازده بخش فوق تخصصی جدید نیز به آن افزوده شد تا عملاً در صدر جدول بیمارستان‌های بزرگ کشور قرار گیرد.
قطعاً اگر پروژه عظیم بیمارستان شفا، یک پروژه دولتی بود، امروز صف قیچی‌به دستان؛ از نمایند‌گان مجلس گرفته تا سایر مسئولان و مدیران اجرایی، برای افتتاح کردنش به صف شده بودند تا در عکس یادگاری افتتاحیه جایی برای خود باز کنند. اما پروژه بیمارستان شفا در حالی به مراحل افتتاح فاز سوم خود نزدیک می‌شود که کمتر کسی این سوال را از خود پرسید که به راستی در دورانی که تحریم‌ها به نهایت خود رسیده‌اند و تورم سرسام‌آور، حتی پروژه‌های دولتی با پشتوانه بودجه دولت را با مشکل جدی مواجه کرده است، چگونه پروژه‌ای خصوصی بدون کمترین اتکایی به منابع دولتی، با این سرعت و کیفیت به راه خود ادامه داده و به مرحله افتتاح می‌رسد؟
همه آنهایی که دستی بر آتش عمران و درمان دارند می‌دانند که پروژه بیمارستانی در این سطح چه اندازه می‌تواند پیچیده و دشوار باشد و چه حجم عظیمی از کار و سرمایه و منابع برای به ثمر رسیدن این مرکز درمانی که سال‌ها استان لرستان و منطقه غرب کشور را از نظر درمانی بی‌نیاز از شهرهای بزرگ می‌کند، صرف شده است.
از امروز بیمارستان شفا به عنوان برند استان لرستان و شهر خرم‌آباد در سطح کشور شناخته می‌شود و برخلاف رویه معمول که استان لرستان در فقر و بیکاری و تورم جزء مقام‌های اول رتبه‌بندی استان‌های کشور دیده می‌شود، این‌بار در زمینه‌ای امیدوار کننده در صدر جدول استان‌ها قرار گرفته و خودنمایی می‌کند.
به یقین شفا دیگر فقط متعلق به سرمایه‌گذار این پروژه نیست. شفا امروز نهادی بالنده و متعلق به همه مردم استان لرستان است. گردش مالی عظیم و میزان اشتغال بی‌سابقه‌ای که در شفا شکل گرفته است، قبل از هر چیز به سود و مصلحت مردم دیار محروم لرستان است و جا دارد مردم و مسئولین استان با گرامی داشتن دست‌اندرکاران این کار بزرگ، هرچه در توان دارند در جهت حل مشکلات این مجموعه بکوشند.