تروما ریشه یونانی دارد  و به معنای “زخم” ، “جراحت” است . اما در روانشناسی تروما به تاثیر منفی و بدی که یک واقعه در یک فرد برجای میگذارد اشاره دارد .

زنده ماندن از زلزله میتواند در یک نفر تاثیر به شدت منفی بگذارد و برایش تروماتیک باشد، اما در یک فرد دیگر تاثیر ملایم تری بگذارد و فرد زودتر از پیامد های عاطفی  و هیجانی ناشی از آن آزاد شود .

تروما یک رویداد نادر نیست و در عمل ، همه مردم در زندگی خود حداقل یک ترومای بزرگ را تجربه میکنند.

تروما 4 عنصر دارد:
1) رویدادی به شدت از پای درآورنده، زمین گیر کننده و استرس آمیز است و فرقی نمیکند بزرگ است یا کوچک..

2) تروما زندگی را به خطر می اندازد (زندگی شما یا یکی از عزیزانتان را).

3) تروما غیر منتظره است (مثلاً تصادف اتومبیل،تهاجم فیزیکی یا تجاوز جنسی، یا فاجعه طبیعی درست زمانی که اصلا انتظار و آمادگی ندارید).

4) رویدادی است که باعث ایجاد ترس، درماندگی، یا وحشت میشود.


در یک تصادف رانندگی ممکن است فقط شما تروماتیزه بشوید و سایر سر نشینان اتومبیل، حتی اگر جراحت بیشتری از شما داشته باشند ممکن است تروماتیزه نشوند یا شدت تروماتیزاسیون آنها به شدت شما نباشد.


تفاوت تروما و استرس های نرمال:
عوامل استرس زا و آثار آنها به مرور از بین میروند، اما پس لرزه های تروما ادامه میابند و روی هم انباشته میشوند .
علاوه بر صدمات اولیه و آشکار، تروما معمولاً زخم های ثانویه نیز وارد میکند (برای مثال بحران مالی بعد از یک فاجعه ی طبیعی: از دست دادن خانه بعد از زلزله)

استرس معمولا سالم اما تروما همیشه ناسالم است. استرس عادی به شرط اینکه بیش از حد شدید یا مزمن نباشد شما را هشیار و گوش به زنگ نگه میدارد و شما را به چالش میکشد تا به اهداف دشوار دست یابید . 

اما استرس شدیدی که بعد از تروما می آید اگر نتوانید خودتان را از آثار آن خلاص کنید، هم از لحاظ جسمی و هم روانی میتواند به شما آسیب برساند.

تروما نگاه شما به زندگی و خودتان را عوض میکند. تروما اساسی ترین و ابتدایی ترین عقاید شما درباره ی خودتان و دنیایتان تغییر میدهد ، اگر قبلاً فکر میکردید “زندگی زیباست”، “من در امن و امان هستم” یا “میتوانم به دیگران اعتماد کنم”،تروما می آید و این باور ها را با احساساتی مثل “دنیا مکانی خطرناک است” یا نمیتوانم به دیگران اعتماد کنم” جایگزین میکند .