14سال خدمت در عرصه بهداشت و درمان مبارک باد

نوشته شده توسط مدیر سایت در تاریخ: 96/3/3

مراسم جشن چهاردهمین سالروز افتتاح  بیمارستان فوق تخصصی شفا مورخه 96/3/3 در سالن آمفی تئاتر بیمارستان برگزار شد.

پیام دکتر فکوری در مراسم 14 امین سالروز افتتاح بیمارستان :

به نام خداوند جان و خرد               کزین برتر اندیشه برنگذرد

به نام خدایی  که مفهوم زندگی را در کار وتلاش نهاد
خدایی که جلوه گاه وجودش ، کارگاه  بی بدیل هستی است که تا پیش از خلقت آسمانها و زمین مظهر و مدرکی بر وجود او نبود . 
عرض سلام و ادب و احترام دارم به پیشگاه شما همکاران عزیز و ارجمند . 
تبریک و تهنیت عرض میکنم  پایان ١٤ سال کار و تلاش و خدمت به مردم را و 
شادباش و مبارکباد عرض میکنم آغاز پانزدهمین بهار شفا را خدمت همه شما عزیزان . 
همکاران و همراهان گرامی ، چهاردهمین سال فعالیت و کار و تلاش شبانه روزی و خدمت به مردم و کسب آبرو و اعتبار برای خود وخانواده بزرگ شفا را با سربلندی پشت سر گذاشتیم و پانزدهمین بهار کار و بالندگی و خدمت را  در حالی آغاز میکنیم که برای اولین بار در طول این سالها در مراسم سالگرد افتتاح ،  توفیق حضور در جمع شما را ندارم و الحق که قدر نعمت بودن در کنار شما در چنین شرایطی بیشتر جلوه گری میکند که ؛
ایام خوش آن بود که با دوست بسر شد
باقی همه بیحاصلی و بیخبری بود
در این راه طولانی و پر فراز و نشیبی که پشت سر گذاشتیم هم شکست داشته ایم و هم پیروزی ، هم عملکرد خوب و هم عملکرد بد یا بهتر بگویم ضعیف ، هم رفتارهای حرفه ای و سنجیده و هم کارهای دون شأن والای طبابت و درمان و بیمارستان .
اگر تا به امروز بعضی ضعفها و ناکارآمدیها و رفتارهای غیر علمی و غیر حرفه ای را از ما میپذیرفتند و نادیده میگرفتند ، یقیناً در فردا و فرداهای پیش رو نخواهند پذیرفت! 
بیمارستانی که تجربه ی ٥١١٠ شبانه روز کار وتلاش بی وقفه داشته ، صدها هزار نفر را درمان نموده، از تجارب علمی و حرفه ای چند هزار پزشک و پرستار و کارشناسان رشته های دیگر استفاده نموده و غنی شده ، نباید بعضی خطاهای روزهای اول را تکرار کند! نباید رفتار پرسنلش در تمام رده های شغلی با بیمار و همراه او خارج از ادب و احترام باشد، نباید حتی یک مورد نارضایتی بوجود آورد! نباید بعضی خطاهای سطحی و غیر حرفه ای پرستاری دیده شود و خیلی  باید ها و نباید های دیگر که شما بهتر از من میدانید.
عزیزان ، شفا ، خانواده بزرگ ما و مایه آبرو و اعتبار همۀ ما و مأمنی برای معنا و مفهوم دادن به زندگی ماست.
 هر کاری که ضربه ای به این اعتبار باشد ، سنگی است که به شیشه خانه خود زده ایم. هربیماری که با نارضایتی از این خانه برود ، دلیلی گویا بر ناکارآمدی و ضعف خود ماست. کدام جوانمرد و صاحب کرامتی میپذیرد که میهمانش آزرده خاطر منزلش را ترک گوید؟ کدام انسان حرفه ای و متخصصی قبول میکند که کار ضعیف و پر از ایراد و اشکالی ارائه دهد؟ مگر آبرو ی ما غیراز کارمان به چیز دیگری وابسته است؟ 
متأسفانه کار کردن در شهر کوچک خصوصاً اگر زادگاه آدمی  باشد ، هزاران مشکل ، اضافه بر مشکلات و گرفتاریهای واقعی و ناگزیر کار دارد؛ توقعات بی حد واندازه ، کمبود نیروی آموزش دیده و حرفه ای، روابط اداری ناکارآمد، تنگ نظریها و دشمنیهای ریز و درشت، قدرت مالی پایین مردم، فرهنگ ضعیف و دهها و صدها مشکل ریز و درشت دیگر و در این میان آنچه راهگشا و قابل اتکاست ، داشتن افراد توانمند و صادق و حرفه ای و آموزش دیده و عاشق کار  و  عاشق سازمان  و محل کار خود است. آنهم نه به قضاوت خودمان ! که هرکسی از دید خود بهترین و حرفه ای ترین است. بلکه به قضاوت دیگرا ن ، به قضاوت جامعه! 
دقت کنیم مردم در مورد ما و عملکردمان چه میگویند. بی تعصب ضعفهایمان را ببینیم و بپذیریم و تلاش کنیم در رفع آنها. بیاییم همه با هم تلاش کنیم تا
پانزدهمین سال  زندگی و خدمت در خانواده بزرگ شفا را سال درست دیدن ضعفها و کاستی های  عملکردیمان و سال تلاش برای رفع آنها و ارتقا کیفی شفا کنیم. 
پیروز و سربلند باشید و از خداوند طلب کنید که هیچ ساعت و دقیقه ای از عمرتان به بیکاری و بطالت نگذرد که بیکاری بیماری است.

 

 

 

 

 

 

 

نظرات کاربران


نام شما  
ایمیل
نظر شما  
متن امنیتی